Kapatma davasıyla ilgili olarak yazılıp söylenenlerde birkaç yanlış var ama, bunların ikisi çok önemli.

Çünkü ikisi de bir yandan Mahkeme’yi ürküterek etkilemeye yönelmekte, bir yandan da iktidar yandaşlarını yüreklendirmek isterken parti yöneticilerini yanlış hesaplara ve taktiklere itmekte.

nemli yanlışlardan birincisi şu: Deniyor ki, Anayasa Mahkemesi’nin kararı kapatma yönünde olursa, ekonomik dengeler altüst olur, piyasa çöker ve ülke büyük bunalıma girer.

Böylelikle, Mahkeme’ye bir mesaj verileceği ve bunun etkili olabileceği düşünülür. Başka durumlarda da ortaya çıkan bir tutumdur bu. Oysa, mahkemelerdeki yargılayıcılar ve okullardaki öğreticiler bilir ki, hükümleri ya da ders notlarını dıştan etkilemeye kalktınız mı, duyarlı vicdanlar ister istemez isyan edip bu çaba geri teper ve sonuç istenenin tam tersi olur.

Kendi spekülatif değerlendirmelerini ekonominin gerçek durumunu gösterici bir ibre olduğuna inanan borsacıların sık sık bu yola başvurdukları olur. Onlara göre yargıçlar da kendileri gibi düşünmeli ve hukukçu olarak değil, birer iktisatçıymış gibi karar vermelidirler. Yerli politikacılar ile dıştan Türkiye’ye kalkınma reçeteleri sunmuş olan yabancılar da, hukuku ve gelinen noktada kendi sorumluluklarını unutup kurtarıcılığın yargıçlardan gelmesini beklerler.

Oysa, nesnel düşünebilen bağımsız iktisatçılar bilir ki, bu çeşit sarsıntıları asıl yaratan, mahkeme kararları değil, ekonominin yapısında zaten mevcut olup da bu gibi durumlarda yüzeysel çatlaklara yol açan temel yanlışlardır.

Propaganda konusu olarak kullanılan ikinci yanlış şudur: Mahkeme, kapatma kararı alırsa, ülke zarar görür ama, er geç yapılacak bir seçimde AKP’nin oyu artacaktır. Çünkü ezik halkımız hep mağdurdan yana oy kullanır.

Halk yığınlarının sağduyusunu küçümseyen ve ortak aklı yok sayan bu görüş, genellikle yakın geçmişte yaşanan birkaç seçimin ortaya çıkardığı örneklerden esinlenir. Yanlış birkaç “misal”in “emsal” olamayacağı unutularak.

Mahkeme kararının haklılığını ya da haksızlığını tartışma dışında tutan ve doğrudan doğruya duygusallığa kaçan bir yaklaşımdır bu. Söz konusu seçim sonuçlarının aslında hangi nedenlerden kaynaklandığı pek sorulmaz ve bu yüzden duygularla oynanarak kazanılmış sözde zaferler de kısa ömürlü olur.

Oysa, biraz yakından incelendiği zaman görülecektir ki, yakın geçmişte özellikle din duygularını kötüye kullanma yüzünden kapatılma akıbetine uğramış partiler, genellikle yakın beklentilerle oy kullanan seçmenin gözünde ister istemez yara almış ve oy kaybetmişlerdir. Dolayısıyla, olanlardan ders çıkarmak yerine, kapatılma mutlaka oy getirir diye tuhaf bir rehavete kapılmak, olsa olsa başka kapatmalara gebe yeni yanlışlara kapı açmak demektir.

0 Okuyucumuz düşüncesini yazıya döktü.