Bize öyle geliyor ki, Almanya’daki Deniz Feneri yöneticilerinin küçük bir hatası olmuş:

Almanya’yı Türkiye ile karıştırmışlar!

Mahkemedeki belgelere göre Almanya’daki yurttaşlarımızın yardımseverlik duyguları kullanılmış, onlardan toplanan paraların yarısından fazlası özel şirketlere aktarılmış. Bir insanın toplumun dini ve insani duygularını kullanarak topladığı parayı kendi çıkarı için kullanmasına ne ad verilebilir?

Bizim aklımıza çok ad geliyor ama, sanıyorum okurların da yakıştırma gücü az değildir!

Almanya’da ortaya çıkarılan binlerce sahte yardım makbuzu Türkiye’de yapılacak ciddi bir soruşturma sonunda pek çok gerçeği ortaya çıkarabilir.

***

Deniz Feneri olayının gündeme getirdiği iki gerçek daha var:

1- Siyasetin finans kaynakları.

2- Sosyal devlet kavramının yerini sadaka-t sisteminin alması.

Aslında yukarıdaki iki şık iç içe. Toplandığında sarsılmaz bir imparatorluk ortaya çıkıyor.

Deniz Feneri programcıları, özünde Amerika’yı yeniden keşfetmediler. Bu İslam coğrafyasını etkisi altına alan “Müslüman Kardeşler” tipi bir örgütlenme biçimi.

1920’li yıllarda Mısır’da kurulan İhvan-ı Müslimin, yani Müslüman Kardeşler şu stratejiyi benimsemişti:

Halkın dini duygularına hitap ederek onları kendine bağla... Organize güç oluşturarak ve devlet olanaklarını da kullanarak para gücü oluştur... “Hepimiz Müslümanız ve kardeşiz” yaklaşımıyla kalben kendine bağladığın insanların karnını doyur ve mideden de kendine bağla...

Mısır’daki yönetimler bu yöntemle devletin bambaşka bir yapıya sürükleneceğini görünce onaylaması zor sert önlemler aldılar. Müslüman Kardeşler Örgütü, terörü de içinde barındıran, ama toplum içinde yer eden bir yapıya dönüştü.

Suriye ve Ürdün’de de benzer yapılanmalar denendi. Mısır’da yaşananlar dikkate alınarak erken önlem alındı!

***

Deniz Feneri Almanya kaynaklı son olay değil. Bu gidişle öyle de olmayacak. Daha önceki yıllarda da tabela holdinglerinden kooperatif kandırmacalarına kadar bir dizi soygun yaşandı.

Neden Almanya?

1960’lı yıllarda Almanya’ya giden yurttaşlarımız ilk şaşkınlığın ardından kendilerine sordular:

Biz kimiz?

Türkiye onlara, “Siz gurbetçisiniz. Biriktirdiğiniz paranın bir kısmını bize yollayın, ekonomiye katkıda bulunun, bu bize yeter” dedi. Almanya ise, “Siz geçici işçisiniz, bir süre çalışıp ülkenize döneceksiniz. Çok da yerleşmeyin” dedi.

Süreç böyle işlemedi. Türkiye’deki yönetimlerin gözünde yıllarca “Mark ineği” tarifinden öteye gidemeyen gurbetçilere din üzerinden iktidar arayan kesimler kucak açtı ve bugüne gelindi.

Erdoğan’ın gözünde bu örgütler Türkiye Cumhuriyeti’nin büyükelçisinden bile daha kıymetli olursa ortaya başka ne çıkacaktı ki?

Sadaka-t sistemi rejime dönüşme arayışında!