Oysa, Erivan’ın bağımsızlığa kavuştuğu günden beri izlediği devlet politikasının temeli; Türk ve Türkiye düşmanlığı!

Anayasalarında toprak talebi yer alıyor. Ağrı ve çevresi.

Ermenistan’ın Türkiye aleyhine dünyanın dört bir yanındaki girişimleri.. soykırım iddiaları… Erivan’ın Türk düşmanlığını kanıtlayan olaylar…

Bütün bunları bilmemesi olanaksız biri, Çankaya’daki AKP’li; öyleyse neden Erivan’a gitmekte ısrar ediyor?

***

Çankaya’ya çıkarken dış politikayla uğraşacağını açıklamıştı.

Uzun yıllar dışişleri bakanlığı yaptı. Bakanlığı döneminde izlediği politika ödün veren bir dış politika!

RTE ile birlikte Çankaya’dakinin, Kıbrıs’ta Rumlara uzattığı el havada kaldı.

AB ne dayattıysa yerine getirilmesine önayak oldu.

ABD’nin en sadık dostu olmayı başardı. Cumhurbaşkanı seçilir seçilmez Başkan Bush’un resmi konuğu olmayı bir onur belgesi olarak kullandı.

Araplarla sıcak mı sıcak ilişkiler kurmakta o kadar mahir ki, Suud Kralı Çankaya’daki ile kişisel dostluğunu, eşine ve kendisine –ne olduğu ve değeri hâlâ gizlenen- armağanlar vererek kanıtladı.

Çankaya’daki gizleyedursun; Başbakan’ı Erivan’a gideceğini açıklayıverdi.

Dışişleri Bakanlığı’nın medyaya sızdırdığı el altından hem nalına, hem mıhına içerikteki bilgilerden öğrendik; Çankaya’daki Erivan’a üç saatlik bir ziyaret yapmayı tasarlıyor.

Maç vesilesiyle gittiği Erivan, Çankaya’dakinin “resmi olmayan” ziyareti imiş ama.. nedense resmi olmayan ziyarete yanında dört konunun dikkat çektiği bir dosyayla gidiyor.

Erivan’ın vazgeçemeyeceği politikaları içeren bir dosya? Toprak talebi, soykırım iddialarını bilim adamlarının araştırmasını isteyen öneri gibi…

Erivan’a teşriflerinde 19 yaşaltı ulusal takımlar karşılaşmasında olduğu gibi milli marşımızın ıslıklanması, Türkiye aleyhine atılan ve açılan sloganlar yinelenecek mi?

Yukarı Karabağ’dan çekilmesini sağlayacak bir adım olabilecek mi bu gezi? Bu gezi ne kazandıracak Türkiye’ye?

Türklerin her şeye karşın her ülkeyle, düşmanlık duygularını gizlemeyen ülkelerle bile dost geçinmeyi ilke edinen, barış güvercini bir kadro tarafından yönetildiğini kanıtlamak mı amaç?

Ya da –Bahçeli’nin dediği gibi- “tarihi bir gaflet” mi?

***

Acaba RTE, Çankaya’dakinin dış politikaya bu denli burnunu sokmasından rahatsız oluyor mu? Sorsan idare-i maslahat eyleyecek, hayır diyecek.

Oysa olumlu ve somut sonuçlar vermeyecek, en azından olumlu sonuçlara olanak tanımaması olası bu geziden fazla bir şey beklemiyor RTE.

Çankaya’daki gibi düşünmediğini ve tepkisini, AKP milletvekillerinin maç izlemek için Erivan’a gitmelerine yasak koyarak gösterdi.

Çankaya’daki AKP’linin bir şeyler yapma, ortalıkta görünme çabalarına ses çıkarmıyor, sineye çekiyor. O kadar!

Bir bakanı değil ki Çankaya’daki… Örneğin ihracattan sorumlu Devlet Bakanı Kürşad Tüzmen’i bir hamlede harcadığı gibi harcayamaz ki Çankaya’dakini!

Tüzmen, Bakanlar Kurulu’nun Rusya’ya misilleme yapma kararını reddetmesinden sonra Çin’in Urumçi diyarından; “…Bizim uygulamaya koyduğumuz kırmızı hat, dış ticarette karşılıklı uyguladığımız bir teknik olaydır. Bunları Bakanlar Kurulu seviyesinde değil, müsteşar hatta bazı ülkelere karşı genel müdür imzasıyla uygulamaya konulan birtakım önlemlerdir..” diye bağırıp duruyor.

Nafile! Tüzmen, kamuoyu önünde misilleme kararı Bakanlar Kurulu’nca reddedilen bir bakan durumunda! Misilleme kararı aldığını haklı gerekçelerle kanıtlasa da hükümeti tarafından terslenmiş bir bakan Tüzmen. Batı’da olsa, hükümetle ters düşen bir bakan; herhalde görevde kalmaz veya kalmakta ısrar etmez!

Ne çare, Tüzmen’in düştüğü açmaz; Türkiye’de geniş fikir özgürlüğüne kanıt diye gösterilir, hatta algılanır ve.. hükümetle bir bakanı arasında hiçbir şey olmamış gibi yola devam edilir.

Burası olmaz’ların olduğu, olur dediklerimizin olmaz’a dönüşebildiği demokrat bir ülke!