Darbe teşebbüslerinde kullanılan kod adlarını merak ediyorum. Darbe gibi sert eylemleri içeren bir süreçte neden Sarıkız ya da Ayışığı gibi romantik adlar kullanıldı? Bu bilmecenin birçok cevabı olabilir ama ben kendi çözümümden söz edeceğim.

Darbeden sonra yönetime askerler gelmeyecek, daha yumuşak bir görüntü vermek için belki de bir kadın yönetici tercih edilecekti. Ergenekon örgütünün Asena ismini tercih etmesinin daha uygun olacağını düşünenler olabilir ama bu durumda başka bir siyasi hareket akla gelebilirdi.

Yazıma böyle başladığımı görenler şu sıralarda darbe karşıtlığıyla ön plana çıkanlardan olduğumu düşünebilirler. Oysa savaş bittikten sonra orduya katılıp başkalarından duyduğu savaş anılarını anlatarak kahraman olmak peşinde değilim. Anladığım kadarıyla uygulanan politikalardan endişe duyan ya da bunu bahane edenler kurtuluşu darbe yapmakta bulmuşlar. Ancak TSK kendi içinde bu eğilimleri bertaraf etmiş ve taraftarlarını emekliye ayırmıştır. Bu, daha iyisi olmayan bir çözümdü.

Şimdi neden böyle düşünenlerin hatta bunu bir teklif haline getirenlerin cezalandırılmadığı soruluyor. Böyle bir tavır benimsenirse ülke sürekli bunalımlar yaşar. Ayrıca bunu söyleyenler gerçekleşmeyen düşünce ve teklifleri nedeniyle cezalandırılırlarsa hayatlarının hapishanede geçeceğini hesaba katmalıdır.

Darbe karşıtlarının önemli bir bölümünün geçmişteki darbelerde sessiz kaldıkları hatta destekledikleri de biliniyor. Ayrıca kurtuluşu darbede bulanların önemli bir bölümü de geçmişte ordunun eylemlerini sert biçimde eleştiriyor, mesela Kıbrıs’ın işgal edildiğini söylüyordu.

Darbe bir amaca ulaşmak için başvurulan bir metottur. Sadece metodu tartışmak ama amaçtan hiç söz etmemek olayın nispeten önemsiz bir yanıyla uğraşmak ama asıl sorunu gözardı etmek anlamını taşır. Darbe sonunda kurulacak rejimin ideolojisi de amacı ifadede yetersiz kalır. Her darbe dış politikada, ekonomide, bölgesel sorunların çözümünde radikal değişiklikler yaratır ve asıl tartışılması gereken budur. Buradan şu sonuca da varılabilir: İnsanlar eğer varılacak hedef i destekliyorsa darbeci ya da darbe karşıtı olabilirler. Ayrıca şu sorunun da cevaplandırılması gerekir: Kişiler farklı tavırlar sergilerken bu düşüncelerinin değiştiği anlamına mı gelir yoksa bağlı oldukları gücün siyasi hesaplarına mı hizmet ederler?

Eğer insanlar metoda itiraz ediyor varılacak sonuçla ilgilenmiyorsa herhangi bir cephede yer almaları ilkeli olmalarının sonucu değildir. Başka bir dönemde farklı bir tavır sergileyebilir ve amacı ön plana çıkarabilirler. Ayrıca genellikle savaşanlar bedel öder, savaştan sonra orduya katılanlar el üstünde tutulurlar. Çünkü savaş geride kalmıştır ve geleceği savaşanlarla değil sonradan katılanlarla oluşturmak tercih edilir.

TSK’nın darbeye geçit vermemesini sadece metot değil ulaşılacak sonuçların engellenmesi açısından da takdir ediyorum. Bunu gerçekleştirenlerin hedef tahtasının bir yerine iliştirilmesi, yani ordunun darbeci ilan edilmesi ve süreçte hiç katkısı olmayanların kahraman haline getirilmesi yaralarımı depreştiriyor ve üzülüyorum.