Şüpheli sözcüğü ‘güven vermeyen, kuşku uyandıran’ kişi için kullanılır...

Birisinden söz açarken o kişiye ‘itimat’ edilemeyeceğini vurgulamak için denir ki:

- O şüpheli bir adamdır...

Şüpheli kişiye önemli bir iş emanet etmekten herkes sakınır...

*

Ceza hukukunda ‘şüpheli’ sözcüğü yasal olarak ‘zanlı’ yerine kullanılıyor...

Sözgelimi bu köşede Cumhurbaşkanı için ‘zanlı’ deyimini kullanıyorum; Gül’ün evrakta sahtecilik davasında “şüpheli” olduğu bir gerçek...

Aynı davada Necmettin Erbakan da şüpheli idi...

Artık Erbakan hükümlü...

Ve sabıkalı...

Ama Gül ‘şüpheli’...

*

Almanya’da savcılar birtakım Türkler için dava açtılar...

Bu Türkler Müslüman Türkleri Almanya’da -ve doğaldır ki- Türkiye’de dolandırmışlar...

İslamcılığı kullanarak, Allah ve peygamber adına paralar toplamışlar...

Sonra da paraların üstüne oturmuşlar...

Peki, üstüne oturup da ne yapmışlar paraları?..

Bir sürü şirket kurmuşlar, televizyondan siyasal partiye dek açılan bir yelpazede AKP iktidarıyla tezgâh kurarak koltuğa oturmuşlar...

Alman savcı dolandırıcılığı saptamış, dava açmış...

Bizim İslamcılar akıllı mı akıllı...

Kurnaz mı kurnaz...

Ama AKP yönetiminin ‘şüpheli’ olduğu da bir gerçek...

*

İslamcıların iktidarı, anlaşılıyor ki şüpheliler iktidarı...

Dosyalar bekliyor...

Başbakan RTE şüpheli...

Bakanların çoğu şüpheli...

Parti ileri gelenleri şüpheli...

Dokunulmazlıklar bir kalksın...

Seyreyleyin gümbürtüyü...

*

Peki, güven nerede?..

Şüpheliler iktidarına güven olabilir mi?..

Şüpheli istediği kadar Müslümanlığa sığınsın...

Tövbe estağfurullah, Hazreti Muhammet dirilse..

Gözlerini açsa..

Türkiye’ye gelse..

Bizimkilerin hallerini görse..

Ne der?..

Peygamber Efendimiz büyük bir olasılıkla der ki:

“- Önce mahkemeye gidin..

- Yargılanın..

- Üzerinizdeki ‘şüpheli’ kuşkusunu silin..

- Müslümanlığın gereği budur...”