Kalabalık bir İran'lı aile ile tanıştım kısacık tatilimde.
Bölünmüş bir aile...
İran, İsveç ve Türkiye arasında ancak yedi, sekiz yılda bir yapılan görüşmeler…
Özlem dolu beraberliklerine tanık oldum…
Yedi yıl olmuş aile bir araya gelmeyeli. Güzel yurdumun sahil kasabasında buluşmuşlar. Hepsi açık ve modern giyinişli ve  bana çok sevimli gelen Azeri Türkçesiyle anlaşmaya çalıştık.
Öteden beriden konuşurken  memleket meselelerine geçiverdik.
''Türkiye' de ki olayları nasıl değerlendiriyorsunuz?'' diye sordum. Aldığım cevap aslında beklediğim cevaptı ne yazık ki.
Anlatmaya başladılar, bilindik olayları yaşayanlardan dinlemek etkili oluyor açıkcası.

''Demokrasi ve özgürlük'' diye başlamışlar yola önceleri...
Daha çok özgürlük, daha çok demokrasi…
En çok destek verenler de liberaller, solcular, demokratlar ve milliyetçiler olmuş. Mollalardan medet ummuşlar ‘’denize düşen yılana sarılır’’ misali.
Şahtan kurtulmak isterken, demokrasi havarisi kesilen mollalardan çok şey ummuşlar.
Şahtan kurtulmak için mollalar tarafından sunulan sahte cennete kanıvermişler...
Herşeyin güzel olacağını düşünerek başlamışlar mücadelelerine...
Her söylem ''demokrasi ve özgürlükle'' başlarmış…
14 Ocak 1979 Şahı kaçırmışlar mücadele ederek...
Önceleri demokrasi yerleşinceye kadar sancıların çekileceğini düşünmüşler halisane duygularla…
Anti demokratik yapılan uygulamaları hep ‘’geçiş sancısı’’ olarak görmüşler…
Öyle ya devrim yapılıyor, yepyeni bir yönetim elbette sancılar çekilecektir(!)
‘’İslam Mahkemeleri’’ kurulmuş çeşitli suçlar için anlamamışlar, münferit olaydır diye geçiştirmişler…
İçki fabrikaları yıkılmış hala iyi niyetle ‘’geçiş sancısı’’ demişler…
Sinemalar yıkılmış…
Kadın ve erkek aynı denizde yüzme yasağı gelmiş…
Okullarda kız- erkek ayrımı gelmiş…
Müslüman kadınlar örtünmelidir fetvası çıkmış, örtünmeyenler o…pu ilan edilmiş…
Gazeteler yakılmış, kitapevleri yıkılmış…
Televizyonlarda kadın spikerler, kadın sanatçılar, kadınla ilgili hiçbir şey kalmamış…
Müzik günah sayılmış…
Alkol içenler kırbaçlanmış…
‘’Erkekleri tahrik eder’’ düşüncesiyle açık kadınlar kırbaçlanmış, idam edilmiş…
Hala anlamamışlar…
Hala demokrasiye geçiş sancısıdır demişler,  konduramamışlar.
Referandumla cahil, okuma yazma bilmeyen halka ‘’Islama evet-- hayır’’ oylaması yapıldığında anlayabilmişler nereye sürüklendiklerini…
Mitingler yapmışlar demokratik yoldan haklarını aramak için, ama nafile…
30 yıl…Koskocaman bir ömür ve hala ''demokrasi ve özgürlüğe'' hasretler...
Kapkara kocaman gözler hüzün dolu, yedi yıldır görmediği çocuklarına bakarken gözleri buğulu ama ‘’evlatlarım sağ ya bu da yeter’’ diyen şefkat dolu bakışlar…
Yaşadıklarının yanında evlatlarından ayrı kalmanın acısı daha bir çökmüş yüreğine ananın...
Yitirilmişlikler…
Geride bırakılanlar…
Yalanlar, riyalar, korkular, saklanmalar ve kaçışlar…
‘’Zenginiz’’ diyor altın çanağa kan kusarcasına…
‘’Siz bizi görmediniz mi? İzlemediniz mi? Yolunuz aynı bizim yolumuz, nasıl çaba sarf etmezsiniz aklım almıyor? Ne yapacaksınız sahte demokrasi ve özgürlük uğruna bunlara EVET Mİ diyeceksiniz?’’
Cevap veremediğim sadece vurgun yemiş gibi donup kaldığım sözler…
Biliyoruz aslında bunları…
Okuyoruz, görüyoruz, düşünüyoruz ve duyuyoruz.
''İran olur muyuz?'' diyoruz hep...

Hala olmayacağımızı umut ediyoruz, umut etmekten başka bir şey gelmiyor sanki elimizden...
Üzerimize ölü toprağı serpilmişçesine sadece bakıyoruz, bakıyoruz, bakıyoruz…
Daha ergenliğine gelmemiş kız çocuklarının ölümleriyle mi öğreneceğiz bu gizli(!) yapılanmayı, onların ölümleri mi bizim zoraki dikkatimizi çektirecek?
Okul öncesi eğitim için Ana sınıflarına neden hiç kız öğrenci kaydedilmediğini kim araştırdı, soruşturdu ve dile getirdi?
Henüz daha okuma yazma öğrenmeden ‘’Kuran öğrenme’’ altında o minnacık kafalara neler sokuluyor, nasıl zehirleniyor o körpecik beyinler?
Neden bu gizlilik?

Ne saklanıyor?
Henüz 4 ve 5 sınıftaki bir bebenin kafasına ‘’bölgeler haritası’’ yerine ‘’Sevr haritasını’’ kim yanlışlıkla(!) koyar, ha kim?
Cahil kadınlarımıza ’’senin dünyada bir şeyhin yoksa mekânın cennet olmaz!’’ diye kim söyler sorarım, hangi sakat düşünce Allah’la kul arasında ‘’arabuluculuk’’ yapar?
Demokrasiyi, özgürlüğü dillerine pelesenk edenler kimler şöyle bakıverin bir etrafınıza?

Biz bu filmi aslında daha öncede seyrettik, çok seyrettik üstelik…
Adı farklı, oyuncuları değişmiş, ama senaryo hep aynı. Senaryoda hiç değişiklik yok.
Hala bakıyoruz trene bakar gibi…

Korkutmalar, sindirmeler işe yarıyor...

Pıstık bekliyoruz başımıza gelecekleri...

Elimizde ki değerlerimiz, güvenlerimiz, güvendiklerimiz bir bir yıkılıyor, susuyorlar...

Zafer sarhoşluğı içinde daha da bir yükleniliyor tepemize...

Sırada ne var?

Özgürlüğün ve demokrasinin ganisi  ''Sivil Anayasa'' mı?

Kapıyı bir vukuat olmadan kilitlemek bir işe yarar, vukuattan sonra kilitlemenin ne yararı olacak ki?

Saygılar.