Savaşta geri çekilme yenilgi anlamını taşımaz ama geri çekilen açısından olumsuz algılanır.

Ancak gerektiğinde geri çekilebilmek savaşın kazanılmasında önemli rol oynar ve bunu beceremeyenlerin ciddi kayıplara uğraması kaçınılmazdır. Karşı tarafın geri çekilmesini doğru değerlendiremeyen ve bunu zafer sayanların yanıldıklarına sıkça rastlanır.

Kuzey Irak yönetiminin söylemlerindeki ciddi değişiklikler, bölgeyi askerlerimiz için mezarlığa dönüştüreceklerini ve bağımsız Kürt devletinin kurulmasının kaçınılmaz olduğunu söyleyenlerin farklı bir dil konuşmaya başlamalarının bir geri çekilme manevrası mı yoksa yenilgiyi kabul etmek mi olduğunun doğru tespit edilmesi gerekir.

Kuzey Irak’ın geleceğini bölgesel güçlerin politikalarının belirleyemeyeceğini, soruna global ölçekte bakılması gerektiğini ve bu şartlar altında Kuzey Irak yönetiminin beklentilerinin gerçekleşemeyeceğini, muhtemelen Barzani’nin liderliği Türkiye ile çatışmayan birine bırakacağını ifade etmiş ve Barzani’nin ülkemize gelip TÜSİAD üyesi olmasının daha doğru olacağını söylemiştim. Siyasi analiz yaptığını iddia eden biri yanıldığımı ve ABD yetkililerinin Barzani’yi ziyaret ettiğini söylemiş.

Öngörüm henüz gerçekleşmedi, Barzani yerini farklı politika izleyen birine terk etmedi ama bizzat Barzani yerine gelecek kişinin kimliğine büründü.

Kuzey Irak bölgesel yönetiminin bugünkü politikası teslimiyet değil geri çekilmedir. Türkiye’ye karşı kullandıkları terör örgütünün tasfiye edilmekte oluşu, askerlerimizin bölge halkına karşı olumsuz bir tavır sergilememesi, ABD’nin Türkiye’nin safında yer alması onları buna mecbur etmiştir.

Kuzey Irak bölgesel yönetiminin yeni stratejisinin ne olduğunu tahmin etmek gerekir. Geri çekilme amaçlanan hedefin terk edilmesi değil olumsuz koşulları atlatmak amacı taşır. Yeni projenin iki ara hedefi olduğu söylenebilir: Birincisi yönetimin varlığını sürdürmesi ve bu amaçla Türkiye’yi tatmin edecek bazı ödünlerin verilmesi, ikincisi Güneydoğu için demokratik özerklik adı altında, zayıf da olsa, bir ayrışmayı gerçekleştirmek. Böylece Kürtleri vatandaş olmanın ötesinde bir kimlikle tanımlamak ve bunun kalıcı hale gelmesini sağlamak ve Kuzey Irak’la etnik kimlik bağlamında bütünleştirmek.

Herhangi bir partinin üyesi ya da sempatizanı değilim ve AK Parti’nin ekonomik politikalarının strateji olarak yanlış olduğunu her zaman ifade ediyorum. Ancak bu partinin kapatılmasının ve Güneydoğudaki seçmenlerin partisiz kalmasının bu politikayı güçlendireceğini düşünüyorum.

Özellikle demokratik özerklik gibi sulandırılmış bir farklılaşma modelinin kesinlikle kabul edilmemesi ve vatandaşlık kimliğini aşan bir kimliğe izin verilmemesi gerektiğini düşünüyorum.

Irak’la ve genel olarak tüm bölgeyle aramızdaki sınırları siyasi şartlar belirlemiştir ve bunlara itiraz etmek ve değiştirmeye çalışmak gibi bir iddiam yok. Ancak bu insanlarla bizim aramızdaki gönül bağlarının koparılmasına razı değilim. Birilerinin bu amaca ulaşmak için uyguladıkları politikaları başarısızlığa uğratmak en büyük zafer olacaktır.