Sayın Başbakan şu günlerde fazla sinirlenip sık sık ölçüyü kaçırmaya başladı. Yakınındakilerden hiç değilse birkaç kişinin kendisine bazı şeyleri bütün içtenlikleriyle söylemeleri gerekmez mi?

Örneğin şöyle deseler: "Sevgili Başbakanımız, hiddetlenişinizi ve bazen muhalefetle bazı medya mensupları için siyaseten ağır sözler söylemenizi anlayışla karşılamak boynumuzun borcu. Bizler için iyi şey yaptığınızdan da eminiz. Ama kızgınlığınızın oklarını yargı mensuplarına yöneltmekle pek doğru davranmadığınızı hissediyoruz. Cumhuriyet Başsavcısı, adli yargının en yüksek iddia makamı olarak, partimizde "Cumhuriyetin laiklik niteliğini değiştirici, devletin sosyal, ekonomik, siyasal, hukuksal temel düzenine aykırı olarak dinsel duyguları kötüye kullanıcı" amaçlar seziyorsa ve bunları ya da Anayasa'ya aykırı başka davranışları görüp bizi uyarıyorsa fena mı yapıyor? Şimdi durup dururken, yargıyı kastederek, "Kimse yasama, yürütme organının üstünde kendini göremez, bulamaz, ihsas-ı rey'de bulunamaz" demek yanlış değil mi? Kaldı ki, Yargıtay'ın Cumhuriyet Başsavcısı'ndan hemen bir gün sonra Danıştay'ın bütün dairelerini temsil eden Başkanlar Kurulu da benzer sözlerle bir açıklama yayımladı. Ayrıca, Anayasa Mahkemesi'nin şimdiki başkanından bile anayasa değişikliği konusundaki toptancı tutumumuzun yanlışlığını belirten bir uyarı geldi. Aman Genel Başkanımız, dikkat! Bunlardan birinin kapatma davası açma, öbür kurumların da yasalarımızı ve yürütme kararlarımızı durdurma ya da iptal etme hakları var."

Sonra şöyle devam etseler: "Siz yargıya çatmakla kalmayıp, Ankara Üniversitesi Rektörü'nün" Siyasi simgeler üniversitelerimizde olmamalı... Her gün türbanın gündeme gelmesi, siyasilerin ve basının sürekli bu konuyla meşgul olması ciddi gerginlik yaratıyor. Türban siyasi simge haline dönüşünce başka siyasi görüşler de ortaya çıkacak" sözleri üzerine yükseköğretim kurumlarını da karşınıza almaya başladınız. Oysa onlar öğrenci olayları konusunda endişeliler. Siz "Bir tane rektör çıkıyor, darbe çağrısı yapıyor. Kimsin sen yav, sen önce yerini bil. Otur oturduğun yerde. Sen rektörü olduğun üniversitede yavrularımızı en iyi şekilde yetiştirmekle mükellefsin" diyorsunuz ama, bir kere yetiştirdikleri artık "yavru" değil "genç" tirler ve yetiştirenler Cumhuriyet'in onlara emanet edildiğini bilerek sizin söylediklerinizin aksini öğretirler. Zaten rektörler, tıp mensubu olsalar bile, bu alanda başka bilim adamlarını ve özellikle hukukçuları dinleyerek konuşurlar."

Çevresindekiler Sayın Başbakan'la konuşurken, yalnız üniversitelerde değil, ilkokuldan başlayarak bütün eğitim aşamalarında öğretilmeye çalışılan bir şeyi de anımsatırlar inşallah: "Haddini bilmek", önemli bir erdemdir ve onun temel koşulu "bilmek" ten geçer. Bilmeden konuşmak, hele bilirmiş gibi konuşmak, insanı yanlıştan yanlışa sürükler ve hiçbir hayıra vesile olmaz.

1 Okuyucumuz düşüncesini yazıya döktü.