İnsanoğlu mutlanınca nedense bir şey patlatmak ister; bir kahkaha, bir şampanya, belki tabanca, yanındakinin ensesine bir şaplak ya da havai fişek... 

Ben havai fişekleri severdim; uzaktaki bir mutluluğu haber verir bize.

Biz mutlu olsak da, olmasak da....

O patlayan fişeklerin altında bir yerde mutlu insanlar vardır.

Bu bizim dünyamızdır...

Martıların dünyasındaki mutlulukları ise bilemeyiz.

Balıkçı teknelerinin peşinden koştuktan sonra, doymuş karınla bir kayalıkta ya da bir çatının üzerinde, arada bir söylene söylene uyuklamaktır belki.

İşte burada insan ile martının kötü bir karşılaşması vardır:

Mutlu insanların havai fişekleri patladığında martılar korkup havalanırlar. Sürü sürü gökyüzünde daireler çizerek dolanmaya başlarlar.

Ve daha sonraki fişekler, havadaki o korkmuş martıları vurmaya başlar.

*

İstanbul Sokak Hayvanlarını Koruma Derneği Başkanı sevgili dost Fatma Balkanlı, her gün kliniklerine havai fişeklerden yarı yanmış martılar getirildiğini anlattı.

Kucağında yanmış bir martı ile gelen kadınların ve çocukların genelde "öldü" haberi ile ağlayarak dönüp gittiklerini söyledi.

Tüm kıyı şeritlerinde bu böyleymiş.

Özellikle İstanbul’da...

Hayvan dostlarının Valiliğe ve Belediye’ye yaptıkları başvurular, her zaman olduğu gibi elbette yanıtsız...

Okurum Figen Uysal ise e-mail’inde Levent’te oturduğunu ve her havai fişek şenliğinde martıların kaçışlarını yazmıştı:

"Görseniz, gecenin karanlığında sürü sürü havalanıp, çığlıklar atıyorlar... Kaçmak istiyorlar, tıpkı bizim depremlerdeki o kaçışımız gibi... Nasıl panik ve şaşkınlık içinde bağırıyorlar, anlatmak zor..."

*

Havai fişekleri ben de severdim.

Ama artık istemem.

Maçlardan sonra ya da düğünlerde mutlanıp, sıktığı kurşunla balkondakini öldürenler yetmezmiş gibi, şimdi de havai fişek patladığında canımız sıkılacak.

Havai fişekler her patladığında, korkusundan havalanmış bir martının karanlık gökyüzünde yandığını bileceğiz.

Bizler görsek de görmesek de, kıyılarımızın görkemli kuşları martılar çığlıklar atarak kaçışacaklar.

"Tıpkı bizim depremlerdeki kaçışımız" gibi...

0 Okuyucumuz düşüncesini yazıya döktü.