“Olimpiyatlarda kötü gidişe sonunda dur dedik ve Dağıstan asıllı devşirme güreşçi Ramazan Şahin’le ilk altın madalya sevincini yaşadık...”

Yukarıdaki cümle gerçek duygularımı yansıtmıyor!

Çünkü sevinmek bir yana, asıl adı Ramazan İrbayhanov olan bu güreşçinin, şampiyon olduktan sonraki tavırlarını izlerken dondum kaldım.

Önce tüm saflığımla, dinciliğinin ilanı olan sakalını, galibiyetten sonra minderde secdeye varmasını anlayışla karşılaşmaya çalıştım.

Ama tam o sırada, bu güreşçinin Karadeniz’de gemi kaçıran Çeçen militanları andıran antrenörünü gördüm...

Ve galibiyeti ilan edildiği anda havaya kalkan elinin işaret parmağını...

O işaret, bir yerlerden fazlasıyla tanıdık geldi bana...

Bu işlerden anlayan arkadaşlara sordum, “İBDA-C işareti” dediler! Ama işin gerçeği öyle değil!

İBDA-C’nin lideri Salih Mirzabeyoğlu’nun duruşması vardı o tarihte... Adliyenin bahçesinde toplanan İBDA-C taraftarları, baş ve işaret parmaklarını kaldırarak cezaevi aracından indirildiği sırada selamlamıştı Mirzabeyoğlu’nu.


Aynı işareti 5 Şubat 2006’da da görmüştüm televizyon ekranlarından...

Trabzon’da rahip Santoro’yu öldürdüğü iddiasıyla yargılanan 16 yaşındaki O. A., duruşma sonrasında cezaevine götürülürken aracın penceresinden gazetecilere bu işaretle poz vermişti.

Ramazan Şahin’in dün yaptığı o işaret ise İBDA-C’nin işaretini andırmakla birlikte farklı bir anlam taşıyor. Çeçenistan’daki aşırı dinci militanların işareti bu. Zaten spor camiamız için de yeni değil...

2000’deki Sidney Olimpiyatları’nda judoda altın madalya kazanan Çeçen asıllı sporcumuz Hüseyin Özkan da kürsüde ayrı işareti yapmıştı.

Ama yöneticiler hemen devreye girmiş ve “Hüseyin’in kötü bir amacı yoktu” diyerek olayın üzerini kapatmışlardı.


Tamam dünkü altın madalyaya kadar olimpiyatlarda büyük bir hayal kırıklığı yaşıyorduk ve başarıya gerçekten çok ihtiyacımız vardı...

Ama böylesi bir zafere kesinlikle “dinci siyaset”in gölgesi düşmemeliydi...

Türkçe konuşamayan, kürsüye çıktığında çalınan İstiklal Marşı’nı bile anlayamayan...

Ve bu yüzden etrafa boş boş bakınan ve asıl kimliklerinden asla sıyrılamayan sporcularla gelmemeliydi özlediğimiz başarı...

Dinci direnişçilerin sembollerinden medet uman anlayışla gelmemeliydi...

Tribünde oturan milletvekillerinin, genel müdürlerin, federasyon başkanlarının, teknik adamların bu tür mesajlaşmalara göz yummalarıyla...

Ulusal değerlerimizden taviz vermeleriyle gelmemeliydi!

İşte bu yüzden...

Dünkü madalyayı Türkiye’nin hanesine yazanlara katılamıyor ve sevinemiyorum!

Olsa olsa, Çeçenler’in madalyasıdır bu... Sevinmek, onların hakkı!

GÜNÜN SORUSU

Uludağ Üniversitesi’nin yeni rektörü, görevine üzerinde “durmak yok yola devam” yazılı bir pastayı keserek başlamış...

Yakasına AKP rozeti takmayı da düşünüyor mu?

Cumhurbaşkanlarının çifte standartlı olmaya hakkı var mı?

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül yetkisini kullandı ve aynı davada birlikte yargılandığı Necmettin Erbakan’ın cezasını sildi.

Gerekçe olarak da onun kronik hastalığını gösterdi...

Oysa bugün cezaevlerinde Cumhurbaşkanlığı’na af için aylar önce başvuran yaşlı veya hasta tam 42 tutuklu ve hükümlü daha bulunuyor! Af beklerken ölenleri saymıyorum bile!

Ne var ki Cumhurbaşkanı’nın şefkatli eli (en azından şimdilik) onlara uzanmadı.

Yoksa asıl suçları, Cumhurbaşkanı’yla aynı davada yargılanmamış olmak mı?