Ey Atam seni bir kez daha şükranla anıyor ve özümsüyorum.

Duymak ve görmek istiyorum,yarını gösteren o rüzgarın sesini…

Yarınından umudunu yitirmiş ahmet mehmet hasan hüseyinlerin,yani ayşe teyze fatma ninelerin,makinaları başında alın teri  emek veren ,bağında,bahçesinde,işyerinde çaresizlik içerisinde kıvrananlar ,emeginin gücüyle geçinmek zorunda olanların,tüm acı ve gerçekleri kalemini satmadan insanların aydınlanması ugrunda tüm baskı ve zorluklara rağmen mücadele veren,ülke ekonomisine katkıda bulunabilmek ve kendi yaşam mücadelesi için çırpınan insanların yarına daha güvenle bakacağı ortamı sağlayacak olan,ülkeyi  ve gerçek anlamda ülkesini ve insanlarını severen ,ülkenin bağımsızlığı ve vatanın bütünlüğünü,kendi şahsi çıkar ve menfaatları uğruna  kan emici emperyalistlerin kuklası olmayan,gerçek anlamda devlet adamı statüsünde halktan ve halkın bir parçası olanı özlüyorum..

Özlemek ve özümsemek suçsa ,evet bu suçu işliyorum,yarına  güveni olmayan bir toplumu düşününüzki;o toplumun yarın ne yapacagını kestiremezsiniz.Akşam eve eli boş dönen bir aile reisinin halini,emekli maaşını alıp eve kavuşamadan borçlardan eli boş dönen garibim mehmetin halini,gözlerimizin önüne getirelim,o ızdırabı yaşamayanlar o halkın elbette acı ve çilesini bilemezler.

İşte o nedenle diyorumki ;Ey Atam seni bir kez daha şükranla anıyor ve özümsüyorum