Terör zirvesini acilen topladılar; sorunun çözümü çıkacak mı bu zirveden? Hayır…

PKK, bitmiş miydi ki ‘yaşadığını göstermek için başını yeniden çıkardı’ dediler? Hayır… Hemen hemen her gün aldığımız şehit haberlerinden sanıyorum ki hükümet yetkililerimizin haberi yok!

Sivil halk dahil ekonomik alanlara dahi muhtelif terör eylemlerini artırarak gerçekleştirdi PKK. Hükümetin birinci derece yetkilileri ne dediler bizlere her defasında; “Adını anıp kendilerine prim vermeyin!”… Gerçekte gizlemek istedikleri ne idi, bilemedim… Bildiğim şu ki; bu halk, evladına kahpe kurşun sıkarak hayatının baharında şehit düşüreni unutmaz... Etkisi yüksek patlayıcılarla, kadın çocuk genç yaşlı demeden savunmasız sivil halkı kahpece katledeni, ocağına ateş düşen aileleri, dostları hiç unutmaz… Yaralı kurtulanların, gazilerin yüreklerindeki yaraları da kabuk bağlamaz…

Aktütün Karakol saldırısına yönelik verilen bilgilere bakarsak; bu defa 15 şehidimize karşı 23 terörist öldürüldü; bu askeri anlamda bir başarı mıymış? Hayır, çünkü uzmanlar diyor ki başarı için “17’ye karşı 1 şehit verebilirsin!”…

Peki, askeri bir başarısızlık mı? Hayır…

Ama teröristler güpegündüz bir saatte ağır silahlarla karakola saldırabilecek güce sahipler…

“İstihbarat açığı var” dedi kimileri; hani Amerika istihbarat verecekti ya… İran ile istihbarat paylaşılıyorduk ya hani… Bu ağır silahlar burnumuzun dibine gelene kadar ne ABD ne Irak ne İran ne de Türkiye istihbaratı işe yaramamış görünüyor.

Amerika sizi bugün sever, yarın sevmez; istihbarat vermeyebilir… İkinizi de idare edip sana ayrı, ona ayrı istihbarat da verebilir…

Hava koşulları teknolojik cihazlarınızı işlemez hale getirebilir, bilgiye ulaşamazsınız….

Her tür elektronik sistemin mutlak bir açığı bulunur; cihazınızın beyni uzaktan saptırabilinir…

Peki, ya insan faktörü? Yöre halkına siz güven verirseniz, onları korur kollarsanız, vatanına, canını feda pahasına gönülden hizmet edebilir.
 
TSK ve Yöre Halkı İşbirliği Önemli
Teröre karşı yöre halkı ve asker son derece yakın işbirliği içinde olmalı… Bu konuda da bir örneği sizlere aktarmak istiyorum:
İZSİAD’ın düzenlediği yemekli bir toplantıda dinlediğim İzmir Emniyet Müdürümüz Hüseyin Çapkın, Kemeraltı’ndaki kapkaç olayının önüne ‘polis-esnaf’ yakın işbirliği ile geçtiklerini anlatmıştı. Yani diyeceğim şu ki hava şartları, teknoloji falan geçelim bunları; yöre halkının bilgisi dışında o kadar terörist, o kadar teçhizat ve donanımla burnumuzun dibine kadar gelerek, güpegündüz böylesi bir eylemi gerçekleştiremezlerdi…

İktidara yüzde 47 ile taşınan bu Hükümet, gerek parti içindeki gerekse seçim destekçileri olan yöre ağaları pahasına Doğu bölgemizde gerçek bir toprak reformuna gidebildi mi? Hayır…

Doğu bölgemizde halen eğitim, sağlık, iş imkanları bu kadar kısıtlıyken, güven şartları sağlanmamışken siz bu yöre insanından destek bekleyebilir misiniz? Hayır…

Ama belli ki teröristlerin istihbarat kaynakları çok iyi çalışıyor…

Belli ki o ağır silahları ve teknolojiyi sağlayabilecek maddi-manevi güçleri de var…

TSK’nin karşısında 3-5 çapulcu gerilla yok; resmen sınırları korumak için güçlü ve donanımlı bir orduya karşı mücadele veriyor…

Türkiye, bu jeostrateji ve jeopolitik yüzölçümü alanında yaşadığı müddetçe etnik ve dini ayrımlara prim vermeyerek, dışa bağımlı strateji gütmeyerek, düzenli ve güçlü bir ordu ve hükümet işbirliğinde ancak var olabilir.

PKK terörü öyle uzaktan kınamakla, bir iki gün ah vah denilip ardından gündem değiştirilerek, unutturulma çabalarıyla bitmeyecektir…

Her şeyden önemlisi Hükümet yetkililerimiz, TBMM’de Türkçe and içerek göreve gelen DTP milletvekillerinin TBMM çatısı ve imkanları altında sözde Kürt devletini temsil etmelerine daha ne kadar müsaade edecekler?

PKK terörünün bir Ortadoğu sorunu olduğunu görebilecek hükümetin, geliştirebileceği güçlü bir uluslararası Dış İlişkiler stratejisine acilen ihtiyacımız var.

Terör Konusunda, TSK-Yerel Yönetimler ve Halk Dirsek Temasında Olmalı
Yerel yönetimlere de terör konusunda son derece büyük görevler düşmektedir. Türkiye nasıl bir deprem kuşağında ise gerek terör gerekse sınırları konusunda da sürekli tehdit alabilecektir. Dolayısıyla halkımız, askeri yetkililer ve yerel yönetimlerin işbirliğinde terör konusunda da ezbere dayalı olmayan eğitimlerle seri halde bilinçlendirilmelidir. Ezbere dayalı olmaması gerektiğini belirtmemin sebebi; deprem konusunda gerçekten yaşanmış fıkra gibi bir olayı sizlerle paylaşarak anlatmak istiyorum:
Depremden korunma konusunda öğrencilere eğitim veren uzmanlar, çocuklara deprem anında başlarını koruyacak şekilde sıraların altına girme tatbikatı yaptırmışlar. Bir gün çocuklar tenefüste dışarıdayken deprem olmuş ve çocukların hepsi sınıflarına, sıralarının altına girmek için koşturmuşlar!

ABD’nin yeni Ankara Büyükelçisi James Jeffrey’e dikkat
Etnik ve dini çatışmalara yer vermeyecek şartların oluşturulmasına, dışa bağımlı politika güdülmemesi gerektiğine pek çok kere dikkat çektik. Ancak bu acı terör olayı haberlerinin yer aldığı aynı gün, Yeniçağ Gazetesi çok önemli bir başka haberi daha manşetinden duyurdu. ABD’nin yeni Ankara büyükelçisi adayı James Jeffrey’nin görevine atandığını ve atanan bu kişinin kim olduğuna dair bilgiyi basın şehidimiz Doç. Dr. Necip Hablemitoğlu kaynağı ile pekiştirerek verdi. ABD açısından son derece stratejik olan bu atamanın ve istihbarat çalışmalarının ülkemiz açısından önemini kavrayabilmemiz için Yeniçağ’ın haberinden yaptığım alıntıyı sizlere aktarmak istiyorum:
“CIA ajanı Ross Wilson’un yerine atanan Jeffrey’nin de ilginç bir geçmişi var. Adana Konsolosluğu’nda görevliyken tıpkı Wilson gibi CIA ajanı olduğu yönünde çok ciddi eleştiriler alan Jeffrey, çok kritik dönemlerde kritik yerlerde görev alan ABD’li diplomatlardan birisi. Ermeni lobisi tarafından da sevilen, İran’a yönelik çalışmaları nedeniyle sicili oldukça bozuk olan Jeffrey,  18 Aralık 2002 tarihinde evinin önünde karanlık bir suikaste kurban giden Doç. Dr. Necip Hablemitoğlu tarafından da “CIA casusu, etki ajanı” olarak nitelendiriliyor. Hablemitoğlu, “Etki Ajanları ve Nüfuz Casusları ” adlı makalesinde Jeffrey’i şu sözlerle anlatıyor:

Casusluk yaparken suçüstü yakalandı
Kuruluşu olan 1947’den itibaren Türkiye’deki casus ve etki ajanlarını sevk ve idare eden CIA (Central Intelligence Agency)’in Ankara’daki istasyon şefliği, günümüze kadar Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ne karşı en büyük suçları işlerken, bugüne kadar hiç mi hiç takibata uğramamıştır. Hatta o kadar ki, CIA hesabına casusluk yaparken suçüstü yakalanan MİT üst düzey sorumlularından M. S. yargılanıp mahkûm edilirken, onu çalıştıran, yönlendiren Amerikalı diplomat casus, görevini hiçbir şey olmamış gibi sürdürmeye devam etmiştir. Bir başka ifadeyle, sınırdışı edilen ya da ülkesine geri çağrılma talebinde bulunulan bir CIA görevlisi Türkiye tarihinde henüz söz konusu olmamıştır.

İstasyon şefliği yaptı
Diğer taraftan, Türkiye’deki etki ajanlarının özellikle radikal Kürtçü kesimi, en itibarlı, rahat ve kazançlı-verimli dönem olarak sanırız son bir yıllık James Jeffrey dönemini hatırlayacaklardır. Resmiyette Büyükelçilik Siyasi Müsteşarı olarak görev yapan CIA İstasyon Şefi Jeffrey, özellikle HADEP ve Refah benzeri şeriatçı yapılanmalarla, kendisinden önce bu görevde bulunan Francis Ricciardone’den daha pervasız ilişkilere girmiştir. Kendisi gibi diplomatik teamüllere saygı göstermeyen, Türkiye’nin etnik ve dinsel açıklarını alenen istismar eden Büyükelçi Mark Parris ile uyum (!) içinde çalışan James Jeffrey, nihayet ülkemizden ayrılmaktadır.”

Musul Vilayet Konseyi Türkiye’ye bağlanmak istiyor
Şimdiye kadar Kuzey Irak meselesinde Barzani ve Talabani isimlerini duyduk. Halbuki burada bir de 65 aşiretin oluşturduğu Musul Vilayet Konseyi mevcut ve bu Konsey’in çalışmaları her nedense basınımızda özellikle karmaşık bir hale getirilerek sunulmuş. Görünen o ki basınımız gibi Hükümetimiz de Musul Vilayet Konseyini dikkate almamış. Oysa Türkiye adına önemli iddialara sahip olan bu konsey, ifadelerine göre; PKK terörünü de kökünden bitirebileceğine inanıyor ve Türkiye himayesine girmek istiyor. AKP Hükümeti, PKK terörünün bitirilmesi konusunda önemli bir adım olabilecek böylesi önemli bir siyasi adımı neden dikkate almadığını Türk kamuoyu ile paylaşmalıdır?

Benim toparlayabildiğim bilgilere göre; Musul, Erbil, Dohok, Süleymaniye, Kerkük ve Diyala şehirlerinden oluşan Musul Vilayet Konseyi 1925'te kurulmuş olup, Türkiye'nin Kuzey Irak politikasında odak noktasının Musul Vilayeti sınırlarındaki Kerkük değil Musul olması gerektiğini ve Türkiye'nin tarihsel olarak bu bölgede hukuksal haklara sahip olduğunu iddia ediyor. Musul Vilayeti'nin tüm kurucuları önemli yetki, bilgi ve petrol yataklarına sahip 65 Arap, Kürt, Süryani, Türkmen ve Yezidi topluluktan oluşuyor.

1991'de, Çekiç Güç'ün 32. ve 36. paralelin arasına yerleşmesiyle Irak'ta bölünme ihtimali görülünce Musul Vilayeti Konseyi, İsviçreli bir hukukçu, diplomat ve arabulucu olan Anton Keller’i kendilerine temsilci olarak atamışlar.

‘Kürdistan Devleti’ Uluslararası Hukuka Göre Tanınamaz
Avukat Anton Keller Konsey hakkında bilgi verirken özellikle “Ortaya koyacağımız çözümler çerçevesinde PKK'nın kendi kendini silahsızlandırması bile söz konusu olabilir” diyor. Keller’ın Yeni Aktüel’e verdiği demecinden yaptığım alıntıya göre;
“Musul Vilayeti 1926'da Irak'a şartlı bir şekilde bağlandı ve Türk devleti de burada uluslararası anlaşmalarca sabit meşru yasal haklara sahip! Keller, bu nedenle Türkiye'nin aktif diplomasiyle bile Kuzey Irak topografyasının taşlarını yerinden oynatabileceği ve tüm dengeleri değiştirebileceği kanısında. MVK'nin beklentisi de, bu durumda Türkiye'nin Kuzey Irak politikasının şekillenmesinde merkezi bir rol oynamak ve Türkiye ile işbirliği yapmak! MVK, Irak tarafından 1932'de Musul Vilayeti'ne tanınan “uluslararası azınlık koruması” ve “özel mülk garanti ve yükümlülükleri”nin Türk Hükümeti tarafından Uluslararası Adalet Divanı ve diğer BM kurumları gibi uluslararası platformlarda gündeme getirilebileceğini öne sürüyor. Keller; Musul Vilayetinin akıbeti konusunda takipçinin; “Türkiye” olması gerektiğinin de altını çizmişti. Yani Türkiye’nin etkin takibi ve tarihten gelen hakkını kullanması sonucu, BM’i bu konuda devreye girmesi için ikna ederse; Musul Vilayetinin Türkiye’ye bağlanması, etkin ve kararlı bir lobi ile mümkün.
Musul Vilayet Konseyinin altına; Musul’daki Kürt aşiretlerinin de imzası var. Ve 1926 yılından bu yana; Musul Vilayeti ve çevresi için hiçbir anlaşmada Kürdistan tanımı yapılmadığı için, bu bölgede kurulması planlanan Kürdistan; tamamen uluslararası anlaşmalara aykırı olacaktır. Sonuç itibariyle Musul Vilayetine taraf olan İngiltere, Türkiye ve Irak’ın olur vermediği yeni bir ülke; hukuk açısından geçersizdir ve varlık göstermesi mümkün değildir.”

Ekopolitik yer alan bilgiye göre ise; Kürt, Türkmen, Asurî, Yezidi vs. azınlık haklarının da ‘uluslar arası ilgiye mazhar’ kapsamı dâhilinde değerlendirilmesi gerektiğini vurgulayan Keller, şöyle konuşuyor:
“Irak; sınırları içerisinde yaşayan Türkmenler, Asurîler, Kürtler vs azınlık haklarına müdahale edemez ve misalen Kerkük petrol yataklarını kamulaştıramaz. Bu yönde yapılan tüm yasama ve yürütme eylemlerinin uluslararası hukuk nezdinde geçersiz olduğu açıktır. Unutmayalım ki Türkiye Lozan Anlaşmasının ilkelerine aykırı bir anayasa yapamadığı gibi Irak devleti de kendi bağımsızlık deklarasyonuna uygun hareket etmek zorundadır. Böylece Irak Devleti Musul Vilayeti üzerinde Basra ve Bağdat Vilayetleri üzerinde sahip olduğu gibi tam hükümranlık hakkına sahip değildir. Irak Devleti, Musul Vilayeti üzerinde uluslararası hukukun sınırladığı nispi bir hükümdarlık çerçevesine sahiptir”.
Keller yukarıda vurguladığı ‘özel mülkiyet azınlık hakları’nın ‘uluslararası ilgiye mazhar’ koşullarından dolayı 1932 yılında sınırları belirlenen Musul Vilayeti’nin statüsünün tam olarak netlik kazanmadığını ve bu nedenle Musul’un tekrar Türkiye’ye veya Irak’a bağlanmasının ya da self determinsayon ihtimalinin tartışmaya açılması gerektiğini de savunuyor.